Na het F-Side Supporterstoernooi is ook voor de Ajax-supporters het seizoen ten einde gekomen. Een moment om terug te kijken en de balans op te maken. We wisten al langer dat Ajax zou afstevenen op een ondermaatse klassering op de ranglijst. Dat het uiteindelijk een vijfde plaats werd waardoor Ajax voor het eerst in jaren deel moest nemen aan de play-offs, is natuurlijk Ajax-onwaardig en is voor de supporters onacceptabel. Dat de play-offs ternauwernood wel gewonnen werden is binnen de omstandigheden een van de weinige positieve punten. De supporters die erbij waren in Volendam beleefden fijne dagen, mede dankzij het goede weer. Ondanks dat mogen we niet vergeten dat het een trieste zaak is dat Ajax tegenwoordig genoegen moet nemen met deelname aan de voorrondes van de Conference League.
Support
Als er één ding was dat niet van dit bedenkelijk niveau was, dan was het wel de support van afgelopen seizoen. Een seizoen met vele sfeeracties en volle thuis- en uitvakken, ondanks de vrijwel wekelijkse wanvertoning op het veld. De Conference League brengt zonder meer unieke bestemmingen met zich mee, misschien voor de liefhebber een schrale troost. Echter is dit niet het niveau waar wij thuishoren. Het is dan ook aan ons, degenen die Ajax ook komend seizoen weer naar alle dorpen en steden in Nederland en krochten van Europa achterna zullen reizen, om kritisch terug te blikken.
Het verhaal van dit seizoen
Een seizoen met drie verschillende hoofdtrainers, het zegt eigenlijk al genoeg. Elk spaarzaam hoogtepunt werd opgevolgd door een reeks wanprestaties met een historisch lage klassering tot gevolg. Niet alleen tegen directe concurrenten werd vaak geen resultaat behaald, ook tegen laagvliegers slaagde Ajax 1 er met regelmaat niet in de overwinning over de streep te trekken.
Met als schoolvoorbeeld daarvan de laatste Eredivisiewedstrijd tegen sc Heerenveen, waarbij één doelpunt genoeg zou zijn voor deelname aan de voorronde van de Champions League. Dat na afloop de weersomstandigheden, het veld en allerlei randzaken de schuld kregen in plaats van zelf in de spiegel te kijken, zegt veel. Ook de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht, met de fatale tegentreffer in de laatste momenten van de wedstrijd, vertelde het verhaal van dit seizoen.
Er heerst een totaal gebrek aan vechtersmentaliteit en wil om te winnen. Spelers zoals Davy Klaassen die bereid zijn om ongeacht alles door het vuur te gaan voor het shirt, zijn schaars. Want kwaliteit is pas belangrijk als je bereid bent de mouwen op te stropen en alles te geven voor de club. Wij merken hierbij ook op dat verschillende spelers conditioneel niet fit genoeg leken te zijn. Hierbij kwamen ze te kort om een volledige wedstrijd van 90 minuten uit te spelen. Het is onbegrijpelijk dat mensen waarbij sport hun fulltime baan is hun conditie niet op peil hebben. Van deze spelers mag veel meer worden verwacht.
Oorzaken dieper geworteld
De oorzaken van dit alles zijn natuurlijk dieper geworteld en komen voort uit het jarenlang maken van verkeerde keuzes. De jaren van bestuurlijke onrust hebben deze sportieve malaise mede veroorzaakt. Een continue wisseling van de wacht tussen bestuurders en trainers heeft voor instabiliteit gezorgd die doorwerkt binnen de gehele club. Er lijkt geen sprake van een duidelijke speelwijze en van het dominante Ajax van vroeger lijkt niks meer over. De supporters herkennen zich niet meer in het spel en het is noodzaak om dat te herstellen. Hetzelfde geldt binnen onze jeugdopleiding. Daarover op een later moment meer.
Er zullen ingrijpende beslissingen genomen moeten worden om deze jarenlange crisis een halt toe te roepen. We gaven dit eerder al aan: een langetermijnvisie is nodig om de rust terug te brengen binnen onze club, een zware taak voor onder andere onze nieuwe technisch directeur Jordi Cruijff. Om te beginnen met de komende zomer waarin belangrijke beslissingen gemaakt zullen moeten worden om de nieuwe koers van onze club te bepalen; dieper de afgrond in of terug richting de plek waar Ajax thuishoort.
Maar het is niet alleen aan Jordi Cruijff. Alle geledingen binnen de club zouden zich wat ons betreft moeten committeren aan de visie Cruijff/Keizer. Dit is ook afgesproken na de Fluwelen Revolutie in 2010. Zolang er geen visie is die breed en continu wordt uitgedragen, bepalen individuen welke richting Ajax op gaat. Dat betekent dat er na iedere wisseling van de wacht ook een wisseling van niveau en resultaten kan plaatsvinden. Als jouw visie de ene keer naar links gaat en de andere keer naar rechts, dan beland je uiteindelijk ergens in het midden. En dat is precies de kern van het probleem. Zonder een visie waar iedereen zich jarenlang aan vasthoudt, kom je nooit aan de top. Dan blijft je middelmaat.
Aan ons als supporters om door te gaan met de grote mate van steun van afgelopen seizoen door zowel thuis als uit massaal aanwezig te zijn. Ook in moeilijke tijden blijven we achter onze club staan, maar het is ook van belang om kritisch te zijn waar nodig.
